Formuły stanowienia ceny cena porównawcza (konkurencyjna) ustalana jest na poziomie bliskim lub poniżej tego, jaki stosują konkurenci; cena zwyczajowa (tradycyjna) – występuje wtedy, gdy rynek ustalił pewną, akceptowaną rozpiętość ceny produktu. Produkt zostanie potraktowany przez nabywców jako „tania tandeta”, jeśli ustali cenę zbyt niską, bądź jako „oszukaństwo” i „wyzysk”, jeśli cena będzie zbyt wysoka; cena zróżnicowana – jest różna dla różnych segmentów odbiorców towaru i dla różnych kanałów dystrybucji; cena psychologiczna – ustalana jest tak, by psychologicznie oddziaływała na nabywców. Przykładem może być cena ustalona tak, by była postrzegana jako niższa, niż jest w rzeczywistości, by wywoływała u odbiorcy wrażenie, że jakość produktu jest wyższa od rzeczywistej; cena uzależniona od wartości, jaką produktowi przypisują nabywcy – jest dostosowywana do poziomu wartości, którą uda się nadać produktowi w ocenie i świadomości nabywców, za pomocą działań pozacenowych. Może ona nie mieć związku z kosztem produkcji, np. ta sama filiżanka kawy ma zupełnie inną cenę w barze szybkiej obsługi i w ekskluzywnej restauracji; cena „wygodna” – ustalona jest z myślą o wygodzie nabywcy przy płaceniu, np. zaokrąglona lub równa wartości określonej monety, jeśli towar sprzedaje się w automacie, np.