Krzyża zgromadziły się wielotysięczne tłumy mieszkańców stolicy i, tworząc kolejkę opasującą gmach Teatru Wielkiego, defilowały przed wystawioną w holu teatru trumną, przy której wartę honorową trzymali reprezentanci świata sztuki.. Następnie kondukt pogrzebowy, liczący ponad 200 tys. żałobników, ruszył na cmentarz Powązkowski – Kiepura spoczął w alei zasłużonych (grób 80/81).thumb|Pomnik Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju, odsłonięty 17 lipca 2004 thumb|Pomnik Jana Kiepury – „Chłopaka z Sosnowca” na Placu Stulecia w Sosnowcu, odsłonięty 15 maja 2002 Krytyka O Kiepurze mówiło się w Polsce często z przekąsem. Krytykowano jego zbyt familiarny sposób bycia na estradzie, pokpiwano z trudności w uczeniu się nowego repertuaru, wreszcie ganiono nadmierną interesowność. Sam Kiepura nie odmawiał prawie nigdy prośbom o występy na cele społeczne i charytatywne, zaś podczas wojny i później słał z zagranicy liczne dary potrzebującym pomocy rodakom.
Lista nagrań zrealizowanych w latach międzywojennych Nagrania były realizowane przeważnie dla firm „Odeon” i „Columbia” (w większości wydane zostały w Polsce ponownie po śmierci artysty na dwu longplayach Polskich Nagrań).