w materiałach TI, opartych na normie, opisuje się zależność znaku napięcia różnicowego (VA i VB) od stanu logicznego na magistrali, przy jednoczesnym występowaniu odmiennych praktyk nazewniczych w urządzeniach i okablowaniu.
Zasięg i przepływność Norma EIA-485 nie definiuje wprost maksymalnej długości kabla ani maksymalnej przepływności; zależą one od właściwości przewodu, topologii, terminacji, liczby węzłów oraz parametrów nadajników i odbiorników. W literaturze aplikacyjnej często przywołuje się orientacyjne wartości graniczne rzędu 10 Mbit/s dla krótkich odcinków oraz ok. 1200 m dla niższych szybkości transmisji (rzędu 100 kbit/s), z zastrzeżeniem zależności od warunków instalacji.
Jako praktyczną regułę doboru parametrów spotyka się zalecenie, aby iloczyn szybkości transmisji (w bit/s) i długości kabla (w metrach) nie przekraczał rzędu 108, co ma ograniczać ryzyko błędów wynikających z degradacji zboczy i odbić.
Zastosowania EIA-485 jest wykorzystywany jako warstwa fizyczna w wielu protokołach i systemach automatyki przemysłowej oraz budynkowej.