thumb|300px|Tereny na ziemi chełmskiej i Lubelszczyźnie, z których przesiedlano volksdeutschów w ramach akcji zwanej Cholmeraktion do Kraju Warty w miejsca po wysiedlonych Polakach. 300px|thumb|right|Wysiedlenia Polaków z Kraju Warty (1939)
Generalny Plan Wschodni (, ) – nazistowski plan osiedleńczy i germanizacyjny terytoriów Europy Środkowo-Wschodniej i Wschodniej, położonych na wschód od granicy III Rzeszy sprzed września 1939.
Generalny Plan Wschodni wynikał z wcześniejszych założeń narodowosocjalistycznych idei zdobycia „przestrzeni życiowej” (), należnej, według doktryny niemieckiego narodowego socjalizmu, niemieckiej „rasie panów” (, ), oraz hitlerowskiej interpretacji ideologii .
Ogólne założenia planu mały|Planowany tzw. Volkstumsbrücken, tj. obszary w pełni zasiedlone przez Niemców (Siedlungsplanung Warthegau) Teren objęty planem miał rozciągać się do linii jeziora Ładoga na północy i Morza Czarnego na południu, na wschód od granic III Rzeszy z września 1939 lub, jak podaje część historyków, z marca 1939. W tym celu planowano wyniszczenie i/lub wysiedlenie większości miejscowej ludności słowiańskiej, którą nazistowska polityka rasowa, opierająca się na założeniach niemieckiej eugeniki, określała jako „niższe rasy słowiańskie – podludzi” (niem.