Władysław Spasowski (ur. 28 grudnia 1877 w majątku Jakubowszczyzna w powiecie lepelskim, zm. 6 lipca 1941) – polski filozof marksistowski okresu dwudziestolecia międzywojennego, pedagog, działacz komunistyczny i oświatowy.
Rodzina Był synem Stanisława i jego pierwszej żony Wiktorii (nazwisko panieńskie nieznane). Miał bardzo liczne rodzeństwo (co najmniej dwunastu braci) o którym niewiele wiadomo, a rodzina była pochodzenia ziemiańskiego. Jego młodszy brat Karol Grzegorz (zm. 1910) umarł w szpitalu psychiatrycznym w Tworkach.
Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsza żona to Eugenia Ogińska. Po rozwodzie z nią i zmianie wyznania na ewangelicko-reformowane poślubił Annę z Sumowskich secundo voto Dryńską (zm. 1985), z którą się rozwiódł w końcu lat 20. XX wieku. Mieli razem jednego syna, Romualda Spasowskiego, działacza PZPR, ambasadora PRL w USA i późniejszego dysydenta politycznego.
Życiorys Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Witebsku na uniwersytety w Wilnie, Petersburgu, Lwowie i Warszawie.
W latach 1920–1930 pracował jako nauczyciel szkół średnich, a następnie piastował funkcję dyrektora Państwowych Kursów Nauczycielskich im. W. Nałkowskiego w Warszawie.