Pozytywizm na świecie Pozytywizm cieszył się największą popularnością we Francji (Émile Littré, Hippolyte Taine, Ernest Renan) i w Anglii (Mill, Spencer). Do najwybitniejszych przedstawicieli pozytywizmu w drugiej połowie XIX w. należą: Hippolyte Taine i A. Fouillée we Francji, we Włoszech, w Anglii, Christian Wright w USA. Największy wpływ wywierał angielski filozof Spencer. Pozytywizm podkreśla znaczenie wiedzy empirycznej, naukowości, odrzuca metafizykę, nieuprawnioną spekulację, wiedzę mistyczną. Pozytywizm naukowy Comte'a zakładał zaprzestanie pytań o pierwszą przyczynę (dlaczego?), ograniczając wszelką wiedzę do (pozytywnego) opisu praw natury (jak?) wyrażonego językiem matematycznym. Odkrywanie tych praw sprowadzać się miało do ustalania stałych relacji, które jednolicie opisują zjawiska fizyczne obserwowane w wielokrotnie powtarzanych doświadczeniach. Uważano, że w ten sposób teoria naukowa jest pozytywnie zweryfikowana.
Współczesna metoda naukowa odeszła od pojęcia weryfikacji teorii naukowej na rzecz jej falsyfikacji.