Gotowość bojowa w NATO Sił lądowych W końcowym okresie zimnej wojny związki taktyczne i oddziały wojsk lądowych zaliczane były do 3 kategorii: kategoria A – sztaby związków taktycznych, jednostki o ukompletowaniu 80-85% stanu osobowego oraz 100% uzbrojenia, wyposażenia i zapasów kategoria B – sztaby związków taktycznych, jednostki o ukompletowaniu 60-65% stanu osobowego oraz 100% uzbrojenia, wyposażenia i zapasów kategoria C – jednostki o ukompletowaniu 50% stanu osobowego oraz 100% uzbrojenia, wyposażenia i zapasów. Gotowość bojową do działań określana była w skali 1 do 5: gotowość bojowa nr 1 – 2 doby gotowość bojowa nr 2 – od 2 do 4 dób gotowość bojowa nr 3 – od 5 do 15 dób gotowość bojowa nr 4 – od 6 do 30 dób gotowość bojowa nr 5 – powyżej 30 dób Marynarki wojennej W końcowym okresie zimnej wojny siły morskie realizowały: W stałej gotowości bojowej stałe i ruchome dozory okrętowe na morzu w bazach morskich i punktach bazowania floty wq wydzielone okręty pełniły dyżur bojowy utrzymywano okręty w I linii utrzymywano okręty w rezerwie w gotowości od 3 do 7 dni