Wśród negatywnych skutków wzrostu wydajności pracy jednym z najważniejszych jest możliwe zwiększenie się nierówności w dochodach (wzrost wynagrodzeń może nierówno rozkładać się pomiędzy poszczególne grupy zatrudnionych). W przypadku wzrostu wydajności pracy i braku dostatecznego popytu na wytwarzane produkty lub usługi, przedsiębiorstwa mogą również dokonywać redukcji nadwyżkowych pracowników. Jednak ani teoria ekonomii, ani dane empiryczne nie potwierdzają, że wzrost wydajności pracy prowadzi do wyższego bezrobocia. Nowe miejsca pracy mogą jednak powstać w innych lokalizacjach (miejscowościach) lub w innych sektorach gospodarki narodowej, niż miejsca pracy, które zostały utracone w wyniku wzrostu wydajności pracy.
Wysoka wydajność pracy wzmacnia przewagę konkurencyjną przedsiębiorstwa. W zarządzaniu operacyjnym może być ona wykorzystywana jako jeden z kluczowych wskaźników efektywności (KPI).
Inne mierniki produktywności Zdaniem wielu ekonomistów znacznie lepszą niż wydajność pracy miarą oceny produktywności jest wskaźnik łącznej produktywności czynników produkcji (ang. total factor productivity). Obrazuje on wielkość produkcji uogólnioną jednostką nakładu tj. efektywność wykorzystania zarówno pracy, jak i kapitału rzeczowego, materiałów, surowców i energii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wskaźniki makroekonomiczne Kategoria:Ekonomika pracy