thumb|250x250px|Mózgowie człowieka – przekrój (grafika przestrzenna) Mózgowie ( z gr. en „w, wewnątrz” i kephalos „głowa”) – część ośrodkowego układu nerwowego leżąca w czaszce. Jest to najbardziej złożony narząd człowieka. Stopień jego rozwoju prawdopodobnie warunkuje istnienie świadomości. Między neuronami czuciowymi i ruchowymi rozmieszczone są włókna kojarzeniowe.
Wewnątrz mózgowia wyróżnia się skupienia komórek nerwowych – jądra i kora mózgu. Wypustki wychodzące z jąder tworzą wiązki oraz spoidła mózgu.
Podział mózgowia Podział topograficzny thumb|250x250px|Schematyczny podział mózgowia. Po lewej pęcherzyki mózgowe pierwotne (powstają w fazie embrionalnej człowieka), po prawej pęcherzyki mózgowe wtórne (w rozwiniętym mózgowiu) W tym podziale części składowe mózgowia stanowią pierwotne pęcherzyki mózgowe zarodka (przodomózgowie, śródmózgowie i tyłomózgowie) dzielące się dalej na wtórne pęcherzyki mózgowe. Jedynie śródmózgowie nie ulega podziałowi na wtórne pęcherzyki. przodomózgowie prosencephalon kresomózgowie telencephalon (inaczej mózg cerebrum) półkule mózgu hemispheria cerebri s.