28 stycznia 1718 został strażnikiem pieczęci (garde des Sceaux) i był nim do 5 stycznia 1720. Za regencji Filipa I Orleańskiego był też przewodniczącym Rady Finansów (président du Conseil des finances). Starał się powstrzymać plajtę systemu wprowadzonego we Francji przez szkockiego ekonomistę Johna Lawa, lecz widząc brak efektów, zrezygnował w 1720 roku ze swych funkcji. Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon opisał go jako straszną osobę, przypominającą jednego z trzech sędziów piekielnych, wybijającego się poziomem umysłowymUne figure effrayante, qui retraçait celle des trois juges des enfers, et s'égayant de tout avec supériorité d'esprit, .
Członek honorowy Académie des sciences (1716) i Académie des inscriptions et belles-lettres. W 1718 r. przyjęty do Akademii Francuskiej (fotel 1).
Jego synami byli politycy: René Louis de Voyer de Paulmy d’Argenson i Marc-Pierre de Voyer de Paulmy d’Argenson.
Przypisy
Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Generalni kontrolerzy finansów Marc-René de Voyer de Paulmy d’Argenson Kategoria:Urodzeni w 1652 Kategoria:Zmarli w 1721 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wenecji