Konie Przewalskiego żyją w poligynistycznych haremach i nie są terytorialnymi zwierzętami. W wieku 2 lat młode samce tworzą kawalerskie grupy razem ze starszymi ogierami. Kiedy ogiery mają pięć lat lub więcej, próbują tworzyć haremy o półstałym członkostwie, utrzymywane przez cały rok. Przejmują już istniejące haremy, kradną klacze rywalom lub dołączają do nich samice opuszczające swój urodzeniowy harem w wieku około dwóch do trzech lat. Areały osobnicze w Parku Narodowym Chustajn nuruu obejmowały 120 do 2400 ha i na ich obszarze mieściły się poza pastwiskami stałe zasoby wodne, lasy oraz tereny skaliste; na pustyni Gobi areały osobnicze rozciągały się na 150–825 km2.
Z charakteru to zwierzę nieśmiałe i czujne. Potrafi także wykryć zapach i dźwięk z dużych odległości. Jego nastroje można wykryć poprzez zmiany położenia uszu, pyska i ogona.
Status mały|Osobnik z CzarnobylaMiędzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) klasyfikuje konia Przewalskiego jako podgatunek tarpana dzikiego i uznaje go za podgatunek zagrożony (ang. EN, endangered).