Pierwszym singlem Rabbit był Locomotive Breath, cover Jethro Tull. Rabbit, zespół niemal nieznany na arenie międzynarodowej, zdobył wielką popularność w RPA. Określano ich wręcz jako „południowoafrykańskich Beatlesów”Dan Hedges (uzup. Jan Skaradziński), Yes. Cudowne opowieści, Kraków 1996, s. 95. Zespół nagrał dwie płyty: Boys Will Be Boys (1976) oraz Croak And Grunt In The Night (1977). Muzyka na nich zawarta to standardowy choć efektowny hard rock. Niezależnie od gry w Rabbit, Rabin stał się cenionym muzykiem sesyjnym.
W 1977 Rabin odszedł z Rabbit. Głównym powodem były problemy z międzynarodową promocją grupy. Niemożliwa była na przykład trasa po Stanach Zjednoczonych, gdyż w tym okresie artyści z Południowej Afryki podlegali bojkotowi z powodu polityki apartheidu w tym kraju. Rabbit po nagraniu jednej płyty bez Rabina rozwiązał się.
Kariera solowa W 1978Jan Skaradziński, 1977 Rabin zamieszkał w Londynie. Tu nagrał trzy płyty, których producentem był Ray Davies z The Kinks Trevor Rabin (znana również jako Beginnings) (1978) Face To Face (1979) Wolf (1981)
Płyty te wpisują się w melodyjną i komercyjną odmianę hard rocka, określaną jako rock stadionowy (AOR). Zauważalne też stawały się wpływy progresywne i jazzowe. Na płycie Wolf gościnny udział wzięli m.in.