Był synem Mariana Kantora i Heleny z Bergerów. Urodził się w 1915 na plebanii katolickiej, gdzie jego matka mieszkała od dzieciństwa z owdowiałą matką, Katarzyną, przyrodnią siostrą proboszcza i dziekana Wielopola, księdza Józefa Radoniewicza. Po I wojnie światowej (1914–1918) jego ojciec nie wrócił do Wielopola – opuścił rodzinę i zamieszkał na Górnym Śląsku z inną kobietą. Matka w 1921 wraz z Tadeuszem i jego starszą siostrą Zofią ze względu na śmierć księdza Radoniewicza przeniosła się do Tarnowa, gdzie Tadeusz rozpoczął naukę w IV klasie (poprzednie klasy odbył w Wielopolu) Szkoły Ćwiczeń przy Seminarium Nauczycielskim Męskim. W latach 1925–1933 pobierał nauki w Gimnazjum im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie. W latach 1934–1939 studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie był uczniem m.in. Karola Frycza. W tym czasie fascynowała go twórczość Stanisława Wyspiańskiego.

W czasie wojny przebywał w Krakowie i zarabiał na życie jako malarz pokojowy. 12 grudnia 1939 złożył egzamin końcowy u prof. Frycza.