Stara Synagoga w Grójcu – drewniana bożnica zbudowana w 1797, przy obecnej ul. Lewiczyńskiej, zaraz po utworzeniu gminy żydowskiej. Synagoga spłonęła w 1812. Według wpisu w Księdze hipotecznej wynika, że bożnica została odbudowana około 1816.

Modrzewiowa orientowana synagoga była posadowiona na planie prostokąta. Ściany o konstrukcji zrębowej z lisicami z zewnętrznym odeskowaniem imitującym ścianę murowaną. Budynek przekryto dachem dwuspadowym z dużym okapem wzdłuż ścian bocznych. W szczycie zachodnim zbiźnione okna o półkolistych nadprożach nawiązujące do Tablic Przykazań z trzecim, półkolistym oknem nad nimi. mały|Wnętrze kopuły, ok. 1936 rok, fot. Szymon Zajczyk Sala główna kwadratowa była poprzedzona sienią z wydzielonym przedsionkiem dla kobiet, nad którym znajdowały się dwie kondygnacje pomieszczeń, z których co najmniej jedno było babińcem. Sala przekryta była ośmioboczną dwukondygnacyjną kopułą. Przy ścianie zachodniej znajdowały się dwie galerie dla chederu. Bimę tworzyło ośmioboczne podwyższenie otoczone balustradą między słupkami.

Aron ha-kodesz tworzyła szafa z nadstawą, ujęta w dwie kolumny, między którymi namalowano rozsuniętą zasłonę.