W lutym 2020 został uhonorowany przez kapitułę Poznańskiej Gali Sportu tytułem Superseniora Poznańskiego Sportumat, Superseniorzy poznańskiego sportu, w: Senioralny Poznań, nr 2(2)/2020, s. 2, ISSN 2658-1272. W 2021 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Dorobek wychowawczy Wychował 10 doktorów oraz 2 habilitantów oraz n-dyplomantów.
Kariera sportowa Był sprinterem. Dwukrotnie brał udział w olimpiadach. W Tokio w 1964 zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (wraz z Andrzejem Zielińskim, Wiesławem Maniakiem i Marianem Foikiem), a w biegu na 100 metrów odpadł w ćwierćfinale. W Meksyku w 1968 był ósmy w sztafecie 4 × 100 metrów (z Maniakiem, Nowoszem i Romanowskim) a w biegu na 100 metrów ponownie odpadł w ćwierćfinale, zajmując w nim 5. miejsce z wynikiem 10,32 s. (wiatr +4,2 m/s).
Dwa razy wystąpił w mistrzostwach Europy, za każdym razem zdobywając medal. W Budapeszcie w 1966 został wicemistrzem Europy w biegu na 200 metrów, a sztafeta 4 × 100 metrów z jego udziałem odpadła w eliminacjach. W Helsinkach w 1971 zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów (z Gerardem Gramse, Tadeuszem Cuchem i Nowoszem).