Było dla mnie jasne, że doktryna projekcji astralnej, z jej ciałami astralnymi unoszącymi się na płaszczyznach astralnych, była intelektualnie niesatysfakcjonująca. Ale odrzucenie tego doświadczenia jako "tylko wyobraźni" byłoby niemożliwe bez bycia nieuczciwym w stosunku do tego, co czułem w tamtym czasie. Było to całkiem realne. Wszystko wyglądało jasno i wyraźnie, a ja byłem w stanie myśleć i mówić całkiem wyraźnie.W artykule w New Scientist z 2000 roku ponownie o tym napisała:To było nieco ponad trzydzieści lat temu, kiedy miałam dramatyczne doświadczenie poza ciałem, które przekonało mnie o realności zjawisk psychicznych i rozpoczęło moją krucjatę, aby pokazać tym zamkniętym w sobie naukowcom, że świadomość może sięgać poza ciało i że śmierć nie jest końcem. Zaledwie kilka lat starannych eksperymentów zmieniło to wszystko. Nie znalazłam żadnych zjawisk psychicznych - tylko myślenie życzeniowe, samooszukiwanie się, błędy eksperymentalne i czasami oszustwa.