skt. Nirmanakaya (pol. Stan wypromieniowania) – ciało, w którym odradzają się oświecone istoty – bodhisattwowie, między innymi Budda Siddharta Gautama skt. Dharmakaya (pol. Stan prawdy) – absolutna prawda, przejrzyste światło umysłu, to samo które rozpoznał historyczny Budda, i które jest najgłębszą naturą każdej istoty skt. Sambhogakaya (pol. Stan błogości) – symbolicznie przedstawione formy buddów, o różnych kolorach, pozycjach i atrybutach, dzięki którym możliwe jest nawiązanie związku z własną naturą buddy. Są wyrażeniem się potencjału i bogactwa oświecenia w wymiarze energii i symboliki.
Sutra ta wprowadziła także hierarchiczny trzystopniowy podział wiedzy: wiedza światowa (skt laukika) wiedza ponad- czy supernormalna (skt lokottara) wiedza transcendentalna (skt lokottaratama). Chociaż ten trzystopniowy podział pojawia się już w Sutrze Lotosu, to ostatni człon jest tu nieco inaczej zdefiniowany. Wiedza ta jest tworzona przez sprawdzanie, badanie niewyobrażalności czy też bezpostaciowości dharm (skt. nirābhāsa-dharmapravicaya), postrzeganie niezanikania i niepowstawania (skt anirodhānutpādadarśana) i urzeczywistnienia niesubstancjalności na etapie Tathagaty (skt tathāgatabhūminairātmyādhigama). Dwa terminy: bezpostaciowość (nirābhāsa) i stan, etap Tathagaty wyróżniają tę sutrę od innych stworzonych do tej pory.