Jazda polska została rozbita, a wojska cesarskie zajęły północną część wyspy wraz z podgrodziem, jednocześnie rozpoczynając oblężenie samego grodu. Część sił polskich zdołała jednak wcześniej wycofać się do wnętrza warowni, której bramy zostały w ostatniej chwili zamknięte. Henryk wykorzystał zaskoczenie głogowian, opanowując i niszcząc podgrodzie, biorąc łupy i jeńców, a także rozbijając i rozpraszając część wojsk posiłkowych Bolesława, które tam obozowały. Nie próbował jednak zdobywać grodu, w którym skupili się obrońcy.
Rokowania i postawa obrońców thumb|Współczesna rekonstrukcja trebusza i tripantium – machin wojennych używanych w Europie w okresie oblężenia Głogowa Henryk V, przekonany o przewadze militarnej, rozpoczął rokowania z załogą grodu. Obrońcy, dążąc do zyskania czasu, uzyskali pięciodniowy rozejm, w czasie którego obrońcy mieli uzyskać od Bolesława Krzywoustego zgodę na poddanie się. Na poręczenie rozejmu Głogowianie zgodzili się na wydanie zakładników, w tym również dzieci członków załogi, pod warunkiem, że „niezależnie od tego, czy pokój zostanie zawarty, czy odrzucony, odzyskają swoich zakładników”. W czasie rozejmu załoga poprawiła umocnienia i wysłali posłów do Bolesława Krzywoustego z pytaniem o dalszy sposób postępowania.