W trakcie potyczki Niemcy ponieśli znaczne straty, a obrońcy cofnęli się za wały dopiero wówczas, gdy niemieckiej jeździe i piechocie z pomocą nadeszli kusznicy i łucznicy. Starcie pod Bytomiem Odrzańskim ujawniło wysoki poziom dyscypliny oraz morale polskich obrońców, co zostało odnotowane nawet w przekazach odnoszących się do strony cesarskiej.
Stamtąd wojska ruszyły w kierunku Głogowa, przeprawiając się wcześniej przez Odrę. Przeprawy w tym miejscu Polacy nie przewidywali.
Przebieg oblężenia Do Głogowa Niemcy dotarli około 24 sierpnia . Plan Henryka V przewidywał dalszy marsz na Poznań, jednak cesarz obawiając się odcięcia od zaplecza przez Głogowian oraz na wieść o nadciągających siłach Krzywoustego, postanowił zdobyć gród w Głogowie. Umocnienie to zlokalizowane było na Ostrowie Tumskim w miejscu sprzyjającym obronie, w prawobrzeżnej części obecnego miasta. Składał się z grodu właściwego, podgrodzia oraz znajdującego się tam kościoła. Całość była otoczona rozbudowanymi umocnieniami drewniano-ziemnymi, co czyniło z niego jedną z najważniejszych twierdz w ówczesnym państwie polskim. Położone na wyspie od południa osłonięte było wodami Odry, od północy starorzeczem zwanym Starą Odrą, a od wschodu ujściem Baryczy do Odry.