Technologia ta została rozwinięta przez NASA we współpracy z firmą Aspen Systems, Inc.
Obecnie częściej stosuje się metody chemiczne, polegające na reakcji skrajnie rozrzedzonych czterofunkcyjnych alkoksysilanów (np. Si(OCH3)4) z parą wodną w atmosferze gazu obojętnego. W pierwszym etapie na skutek kondensacji hydrolitycznej powstaje miękki żel krzemionkowy. Zanim powstająca piana krzemionkowa całkowicie zastygnie, powoli zmniejsza się ciśnienie w reaktorze, aż do uzyskania niemal zupełnej próżni, w efekcie czego następuje gwałtowny wzrost objętości żelu. W końcowym etapie produkcji reaktor wypełnia się ponownie ostrożnie gazem obojętnym i jednocześnie podnosi się temperaturę, co prowadzi do zakończenia reakcji kondensacji, usztywnienia się piany i powstania trwałego aerożelu.
Zobacz też Aerografit
Przypisy
Linki zewnętrzne
Anna Błońska i Mariusz Błoński, Kuloodporna mgła, KopalniaWiedzy.pl, 26 sierpnia 2007 [dostęp 2026-01-06]. Derek Muller, World's Lightest Solid! , kanał „Veritasium” na YouTube, 31 maja 2019 [dostęp 2026-01-02]. aerogel.org – portal poświęcony aerożelom Obrazki aerożeli użytych w projekcie Stardust NASA
Kategoria:Materiały Kategoria:Mieszaniny