W sferze politycznej wielkim wkładem Józefiny było zbliżenie (nadal neutralnej) Szwecji do mocarstw zachodnich w czasie wojny krymskiej, w czym wielce pomogło jej bliskie pokrewieństwo z Napoleonem III.
Józefina założyła Josephinahemmet, dom dla starszych, mniej zamożnych katolików, oraz Dom Pamięci Króla Oscara I, który przyjmował kobiety bez względu na wyznawaną religię. Oba przedsięwzięcia działają do dziś jako domy starców.
W maju 1876 roku zachorowała na zapalenie płuc. Zmarła zaledwie miesiąc później, 7 czerwca 1876 roku. Została pochowana w kościele na Riddarholmen w Sztokholmie.
Z Oskarem Józefina miała pięcioro dzieci, dwaj jej synowie, Karol XV i Oskar II zostali królami Szwecji i Norwegii.
Małżeństwo i potomstwo
22 maja 1823 roku w pałacu Leuchtenbergów w Monachium wyszła za mąż za następcę tronu Szwecji i Norwegii, Oskara Bernadotte (późniejszego króla Oskara I). Ceremonia ślubna została powtórzona w stolicy Szwecji, Sztokholmie, 19 czerwca tego samego roku. Dzięki temu małżeństwu szwedzka rodzina królewska weszła w posiadanie tiary Cameo – jednego z najbardziej znanych współcześnie diademów.
Oskar i Józefina mieli wspólnie pięcioro dzieci: