Mecze z reprezentacją Polski Reprezentacja Śląska grała sześciokrotnie z reprezentacją Polski. Pierwszy mecz obu drużyn miał miejsce 30 października 1932 roku w Katowicach i zakończył się wygraną Biało-Czerwonych 0:1. Drugi mecz rozegrano 4 października 1933 roku na Stadionie Policyjnego KS-u w Katowicach, na który selekcjoner reprezentacji Górnego Śląska – Alojzy Budniok oparł swój skład głównie na najlepszy zespół z Górnego Śląska w tamtym okresie – Ruchu Hajduki Wielkie. Powołał 18 zawodników z 9 klubów. Okazało się, że z różnych powodów nie pojawili się w Katowicach trzej powołani zawodnicy Biało-Czerwonych, selekcjoner polskiej drużyny – Józef Kałuża zdecydował, że brakujących graczy zastąpi trzema najlepszymi zawodnikami reprezentacji Śląska – Karolem Dziwiszem, Edmundem Giemsą i Gerardem Wodarzem. Po 15 minutach Biało-Czerwoni objęli prowadzenie po golu Józefa Nawrota, a reprezentacja Śląska 3 minuty później wyrównała po golu Stefana Pytla – napastnika Czarnych Chropaczów. Po przerwie goście zdobyli zwycięskiego gola. W reprezentacji Górnego Śląska zagrał wówczas 17-letni Ernest Wilimowski – napastnik FC Katowice. Trzeci mecz rozegrano 28 marca 1937 roku w Katowicach o Puchar wojewody śląskiego doktora Grażyńskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Reprezentacja Śląska w piłce nożnej mężczyzn · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.