Wiesław Włodzimierz Romanowski (ur. 18 sierpnia 1952 w Koszalinie) – polski dziennikarz, publicysta, reportażysta, uczestnik opozycji w okresie PRL.

Życiorys Absolwent Technikum Drogowego w Koszalinie i Uniwersytetu Warszawskiego, Instytut Socjologii (1976). W czasie studiów należał do Zrzeszenia Studentów Polskich, a od 1977 był członkiem Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. Po ukończeniu studiów pracował jako socjolog w koszalińskich Zakładach Przemysłu Elektronicznego „Kazel”, a następnie jako referent w Komisji Planowania Urzędu Wojewódzkiego. W latach 1979–1980 był instruktorem w Wydziale Kultury Zarządu Wojewódzkiego ZSMP w Koszalinie.

W 1980 został rzecznikiem prasowym Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w Koszalinie, a następnie redaktorem naczelnym tygodnika „Sierpień 80” Regionu „Pobrzeże” NSZZ „Solidarność” w Koszalinie. Internowany 12 grudnia 1981 roku w stanie wojennym, osadzony w ośrodkach internowania w Wierzchowie i Darłówku, zwolniony 30 kwietnia 1982. Po zwolnieniu pracował w Okręgowej Dyrekcji Budowy Dróg i Mostów w Koszlinie jako robotnik mostowy i majster (1983-85), jako nauczyciel w Technikum Samochodowym (1986) oraz specjalista ds. inwestycji w Zakładzie Techniki Medycznej (1987–1988). Jednocześnie działał w opozycji i kolportował wydawnictwa niezależne.