Mimo wysokiej oceny pracy Wasubandhu przez sarwastiwadinów kaszmirskich, autor dzieła zaczął powątpiewać w ich idee i efektem była kolejna praca zatytułowana Abhidharma-kosia-bhaśja. Tekst ten zawierał krytykę dogmatów wajbaszików z punktu widzenia sautrantików. Spotkał się on z kilkoma krytycznymi tekstami, gdyż Wasubandhu obalił wiele teorii sarwastiwadinów, a poparł teorie sautrantików. Głównym punktem podziału stała się teoria natury dharm. Wajbaszikowie utrzymywali, że dharmy istnieją zarówno w przeszłości, teraźniejszości jak i przyszłości. Z kolei sautrantikowie utrzymywali, iż w obecnym momencie istnieją one tylko w „dyskretnych” i szczególnych momentach, w których rozładowują przyczynową skuteczność działania.

Nawrócenie na mahajanę Przez kilka lat po napisaniu Abhidharma-kosia-bhaśji Wasubandhu wiele podróżował. Po spędzeniu jakiegoś czasu w SzakaliObecnie jest to miasto Sialkot w Pakistanie przybył ze swoimi nauczycielami do AjodhjiW pobliżu dzisiejszego miasta Faizabad, gdzie korzystał ze swojej sławy oraz trzymał się wiernie doktryny hinajany odrzucając możliwość, że mahajana może być także nauką Buddy. W ogóle nie poważał traktatów związanych z jogaczarą pisanych przez Asangę.