krokwie stanowią belki ciągłe, w środkowej nawie tworzą dźwigar według maniery Polonceau (rozpiętość nawy: 35,4 m)mały|Frankfurt nad Menem, dworzec czołowy Hauptbahnhof (grupa kolei państwowych krajów niemieckich, obecnie DB). Trójnawowa hala peronowa z 1883 skonstruowana ze zdwojonych łuków trójprzegubowych o rozpiętości 56 m (rozbudowana o dalsze dwie nawy z lat 20.)mały|Filadelfia, dworzec czołowy Reading dawnej kolei Philadelphia & Reading RR (1893); amerykański przykład zastosowania łuków trójprzegubowych o rozpiętości 78,9 m, obecnie centrum konferencyjnemały|Glasgow, dworzec czołowy Central dawnej Caledonian Rly. (obecnie National Rail) z lat 1879–1882; największa hala peronowa, przekryta poziomymi kratownicami (rozpiętość 65 m) – dach pilasty; specyfiką niektórych hal dworców czołowych jest znaczny udział przestrzeni cyrkulacyjnej w ogólnej powierzchni zadaszonejmały|Dworzec czołowy Lille Flandres dawnej kolei CF Nord (obecnie SNCF, 1892); dźwigary z łukiem wpisanym, rozpiętość: 66 mmały|Cherbourg (Francja), dworzec czołowy Maritime dawnej Chemin de fer de l’Ouest-Etat; jedna z ostatnich wielkich hal łukowych, z 1934 r., wzniesiona w konstrukcji żelbetowej; obecnie sala ekspozycyjna muzeummały|Gourock (Szkocja) – mały dworzec czołowy dawnej Caledonian Rly.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hala peronowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.