Bez względu na argumenty w ciągu 1138 roku Albrecht Niedźwiedź został przez Konrada obdarzony księstwem saskimCzapliński W., Galos A., Korta W., Historia Niemiec, Wrocław 2010, s. 129.. 26 lipca 1138 roku Albrecht Niedźwiedź po raz pierwszy jest nazywany księciem. Występuje w 18 zachowanych dokumentach z tych lat jako „dux” (co należy tu przetłumaczyć jako „książę”).
Jednak szybko okazało się, że kończy się krótki okres, w którym Albrecht Niedźwiedź mógł w jakimś stopniu sprawować książęcą władzę w Saksonii. Kilku saskich możnych, których opinia Konrada III nie została wyraźnie uwzględniona przy obsadzaniu tronu książęcego, rozpoczęło walkę przeciwko Albertowi Niedźwiedziowi. Jeszcze w 1138 roku spalili oni Bernburg, siedzibę jego matki. W roku 1140 wrogowie Alberta podpalili zamek Anhalt i wypędzili go z ojczyzny. Pomimo powtarzanych później prób nie był już w stanie piastować rzeczywistej władzy jako książę, nie był w stanie sprostać roszczeniom Welfów do Saksonii, chociaż jeszcze przez kilka lat był uznawany za prawowitego księcia Saksonii. W roku 1142 książę musiał zrezygnować z księstwa saskiego. 14 września 1141 roku Albrecht Niedźwiedź został po raz ostatni określony w królewskim dokumencie w Kolonii jako książę Saksonii.