Sortowanie przez zliczanie () – metoda sortowania danych, która polega na sprawdzeniu ile wystąpień kluczy mniejszych od danego występuje w sortowanej tablicy.
Algorytm zakłada, że klucze elementów należą do skończonego zbioru (np. są to liczby całkowite z przedziału 0..100), co ogranicza możliwości jego zastosowania.
Opis algorytmu
Na początku działania algorytmu ustalany jest przedział wartości, które zależą od wartości wszystkich elementów w sekwencji, która ma być posortowana. Dla przykładu, sekwencja v liczb całkowitych [100, 2, 0, 150, 2, 3, 0] tworzy przedział [min(v), max(v)] = [0, 150] wynoszący łącznie 151 elementów; z kolei v''' o wartościach [15, 6, 11, 10] tworzy przedział [6, 15] z dziesięcioma elementami. W momencie, gdy przedział nie jest znany, można posłużyć się minimalnymi i maksymalnymi wartościami typów elementów w v (np. dla sekwencji, gdzie każdy element ma typ unsigned char (8 bitów) jest to [0, 255]).