Jesienią przed zapadnięciem w odrętwienie ślimaki chowają się w muszli i zamykają jej otwór pokrywą (epiphragma), nie związaną z ciałem ślimaka i odrzucaną na wiosnę.
U stawonogów, podobnie jak endoszkielet, dostarcza twardego oparcia pozwalającego na przeciwstawienie się sile grawitacji. Jest miejscem przyczepu mięśni, tworząc wraz z nimi układ ruchowy i umożliwiając poruszanie się. Ponadto pełni funkcję ochronną dla miękkich części ciała – chroni przed urazami, przed wyschnięciem (w przypadku form lądowych) i dla narządów wewnętrznych. Zewnętrzny pancerz składa się z chitynowego oskórka, który u niektórych skorupiaków wysycony jest dodatkowo solami wapnia nadającymi mu dużą twardość. Zwykle są to duże, sztywne płyty oddzielone cienkimi, giętkimi połączeniami umożliwiającymi ruch. Ograniczeniem wynikającym z posiadania egzoszkieletu, jest utrudnienie wzrostu. Rozwiązaniem jest proces linienia. Wtedy stary oskórek jest zrzucany i zastępowany nowym, bardziej miękkim i nieco większym od poprzedniego. Zanim znów stwardnieje, zwierzę intensywnie rośnie.
Zobacz też hydroszkielet szkielet wewnętrzny (endoszkielet)
Przypisy
Kategoria:Układ szkieletowy