Osoby wybrane na tej fali w dotychczas tradycyjnych bastionach republikańskich zostały ochrzczone mianem „Watergate Babies”.
Ponieważ Watergate i postawa establishmentu wywołała niechęć do „zgniłego Waszyngtonu”, za swego rodzaju dziecko Watergate można uważać byłego gubernatora Georgii, mało znanego Jimmy’ego Cartera, który na tej fali, jako człowiek spoza establishmentu, został wybrany na prezydenta z ramienia Partii Demokratycznej w 1976, pokonując Forda.
Podobne zjawisko miało miejsca w latach 1980, kiedy republikanie zdobyli, na fali niepopularności Cartera i popularności swego kandydata Ronalda Reagana większość w Senacie po raz pierwszy od 1955, oraz w 2006, kiedy korzystając z niepopularności George’a W. Busha demokraci po raz pierwszy od 1995 zdobyli większość w obu izbach Kongresu i stanowiskach gubernatorskich, pokonując także zdecydowanie liberalnych i antyprezydenckich republikanów (np. Lincoln Chafee).
Zobacz też Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1976 roku Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1980 roku Wybory senackie w Stanach Zjednoczonych w 1980 roku Wybory senackie w Stanach Zjednoczonych w 2006 roku
Kategoria:Polityka Stanów Zjednoczonych Kategoria:Afera Watergate Kategoria:1974 w Stanach Zjednoczonych