Objęcie władzy przez Annę gwardia przyjęła pozytywnie. Cofnęła wprowadzony przez jej poprzednika zakaz chodzenia przez żołnierzy do karczm. Mężowi nadała tytuł generalissimusa a ambitnemu Münnichowi powierzyła urząd pierwszego ministra. Rodziny Golicynów i Dołgorukich odzyskały swoje miejsce na dworze cesarskim. Inni uczestnicy przewrotu otrzymali majątki ziemskie i wsparcie finansowe. Anna zaczęła tytułować się Wielką księżną Rosji i Regentką Imperium.
Anna i Antoni nie mieli doświadczenia politycznego; duże wpływy na rządy miał mianowany generałem admirałem Andriej Ostermann. Cieszył się zaufaniem Anny, która oddała się macierzyństwu i znajomości z saksońskim posłem Karolem Maurycym von Lynarem i baronową Julią von Mendgen. Konflikt pomiędzy regentką a mężem podsycany przez Julię nasilał się.