Wielokrotnie wykonywał Rycerskość wieśniaczą Pietra Mascagniego (1892), Pajace Ruggiera Leoncavalla (1893) oraz Sprzedaną narzeczoną i Dalibora Bedřicha Smetany (1896, 1898). Wprowadził na scenę lwowską liczne opery kompozytorów polskich: Duch wojewody Ludwika Grossmana (1878), Don Desiderio ks. J.M.K. Poniatowskiego (1878), Konrad Wallenrod (prapremiera 1885) i Goplana (1896 w Krakowie i 1897 we Lwowie) Władysława Żeleńskiego. Wystawił też własne opery: Mindowe (1880), Jadwiga (1886), Barbara Radziwiłłówna (1893) oraz Powrót taty (1897). Pod batutą Henryka Jareckiego debiutowali we Lwowie wybitni śpiewacy, m.in. Aleksander Bandrowski (1883), Władysław Florjański (1885), Marcelina Sembrich-Kochańska (1886), Salomea Kruszelnicka (1893), Janina Korolewicz (1894). Współpracowali z nim inni wybitni śpiewacy: Teresa Arklowa, Aleksander Myszuga, Józef Chodakowski, Franciszek Cieślewski. Często dyrygował spektaklami na cele dobroczynne, był kierownikiem artystycznym wielu urządzanych poza teatrem wieczorków muzyczno-deklamacyjnych. Utwory Henryka Jareckiego wykonywano na uroczystościach organizowanych z okazji rocznic patriotycznych, jubileuszy literackich, np.