Pingyuan (平遠), później Heien (平遠) – chiński pancernik obrony wybrzeża z końca XIX wieku, pojedynczy okręt swojego typu. Był pierwszym okrętem pancernym zbudowanym w Chinach. Wszedł do chińskiej służby w 1889 roku pod nazwą „Longwei”, zmienioną wkrótce na „Pingyuan” (spotyka się też starsze latynizacje: „Ping Yuen” lub „Ping-yüan”). Brał udział w wojnie japońsko-chińskiej w latach 1894–1895, w toku której został zdobyty przez Japonię. Służył następnie w marynarce Japonii jako kanonierka pancerna pod nazwą odczytywaną jako „Heien”. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, podczas której zatonął we wrześniu 1904 roku na minie pod Port Artur.
Wyporność maksymalna okrętu wynosiła 2640 ton. Napędzały go maszyny parowe; wadą okrętu była niewielka prędkość 10,5 węzła. Uzbrojenie główne stanowiło jedno działo kalibru 26 cm i dwa kalibru 15 cm.