Portugalska Partia Komunistyczna (, PCP) – portugalska lewicowa partia polityczna. Jest ugrupowaniem marksistowsko-leninowskim, a jego organizacja bazuje na zasadzie centralizmu demokratycznego. Partia ta jednocześnie określa się jako patriotyczna i internacjonalistyczna.
PCP została założona w 1921 roku jako portugalska sekcja Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu). Została zdelegalizowana w wyniku zamachu stanu w późnych latach 20. XX wieku. Była jedną z głównych sił opozycyjnych względem długoletniego reżimu António de Oliveira Salazara. W czasie trwającej pięć dekad dyktatury, członkowie partii byli inwigilowani przez policję polityczną, PIDE, prowadząc działalność podziemną, zagrożeni byli bowiem aresztowaniami, torturami czy nawet śmiercią. W 1938 PCP została usunięta z Międzynarodówki. Kontakty z ZSRR nawiązała ponownie w 1947. Do bezkrwawej rewolucji goździków, która zniosła 48-letni reżim, w 1974 roku 36 członków Komitetu Centralnego PCP przeżyło w więzieniach razem ponad 300 lat.