W 1935 został wybrany do jej Wydziału Wojewódzkiego oraz do Wojewódzkiej Komisji Zdrowia Publicznego i Opieki SpołecznejDziennik Wileński, R.19, nr 30 (31 stycznia 1935), s. 6..
11 listopada 1939 został aresztowany przez NKWD i osadzony w oszmiańskim więzieniu. Dalsze losy są nieznane. Prawdopodobnie wywieziono go do Workuty, gdzie zmarł z wycieńczenia w 1941.
Rodzina Był synem Tomasza, szlachcica z powiatu oszmiańskiego, i Stefanii z Rogińskich. W 1911 ożenił się z Beniaminą z Pobiedzińskich (1887–1958), z którą miał córkę Zofię po mężu Szutowicz (1912–1979) oraz synów: Olgierda – który zmarł we wczesnym dzieciństwie, Witolda (1917-1990) – asa lotnictwa w randze pułkownika, a zarazem ostatniego dowódcę dywizjonu 303 oraz Jerzego (1923–1991) – żołnierza AK, walczącego w oszmiańskich oddziałach.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (7 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 264, poz. 615 „za zasługi na polu szkolnictwa, pracy oświatowej oraz wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę (20 grudnia 1938)
Przypisy
Bibliografia