Polana pod Wysoką, Pod Wysoką – polana pienińska (właściwie to połonina), znajdująca się na północnych zboczach najwyższego szczytu Pienin – Wysokiej, a powyżej rezerwatu przyrody Wąwozu Homole. Po wschodniej stronie Wysokiej połonina ta ciągnie się do samego grzbietu małych Pienin i dalej na południowych jego zboczach, już po słowackiej stronie. Na mapie Geoportalu są tu 3 polany; najniżej położona to polana Za Potok, środkowa jest polana Pod Wysoką, a najwyższa Wysokie.
Polana pod Wysoką powstała na miejscu pól uprawnych wsi Jaworki, której mieszkańcy (Rusini) zostali po II wojnie światowej wysiedleni. Opustoszałe tereny przeznaczono pod wypas bydła i owiec i dokonano w tym celu wielu inwestycji. Dostrzec można jeszcze w poprzek stoków biegnące betonowe korytka i ruiny wzorcowej bacówki. Bacówka okazała się jednak niepraktyczna i nie była używana do celu, w jakim ją wybudowano. W 1974 r. przekazano ją studentom, którzy adaptowali ją na schronisko. W grudniu 1980 r. opustoszałe schronisko spłonęło.
W dolnej części Polany pod Wysoką (na polanie Za Potok) – niewielkiej równince pod lasem, nad potokiem Kamionka znajduje się studencka baza namiotowa „Pod Wysoką” (znana także pod nazwą „Jaworki”) prowadzona przez Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich w Łodzi.