Na następną bramkę w MŚ musiał czekać do 1994 roku, kiedy to pokonał szwedzkiego bramkarza, dając Kameruńczykom prowadzenie 2:1, jednak w 76 minucie Martin Dahlin wyrównał i w Los Angeles doszło do podziału punktów.
Mecz pożegnalny Około 15,000 fanów przyszło na Estadio Azteca, arenę Mistrzostw Świata w 1970 i 1986 roku, żeby zobaczyć Omama-Biyika w akcji, po raz ostatni. Naprzeciwko siebie stanęły dwie drużyny.
Ameryka z 1994: Adrián Chávez (Alejandro García, 47), Juan Hernández (Francisco Sánchez, 53), Enrique Rodón (José Luis Salgado, 52), Luis Felipe Peña (Jean Claude Pagal, 50), Edson Astivia, Guillermo Naranjo (Raúl Gutiérrez, 50), Isaac Terrazas, Raúl Rodrigo Lara, Joaquín del Olmo (Rafael Bautista, 59), Luis Roberto Alves (Pedro Pineda, 55) y Francois Omam Biyik (Antoir Biyik, 80). Trener: Alex Domínguez.
Przyjaciele Biyika: Jacques Songo’o (Hugo Pineda, 46), Obame, Aurelio Rivera (Alí Fernández, 60/Daniel Alberto Brailovsky, 80), Jorge Campos (Hugo Santana, 40), Fernando Martell (Salim Chartouni, 57), Porfirio Jiménez, Kana Biyik (Fernando Dávila, 22), Alberto García Aspe, Cyrille Makanaky (Martín Yamasaky, 28), Ricardo Peláez (Marco Antonio Figueroa, 46) y Carlos Hermosillo (Luis Arturo Hernández, 46).