Nie był to jedyny skandal obyczajowy Jerzego Marcina – Michał Modzelewski twierdził, że książę miał „paskudne wschodnie narowy”eufemizm na określenie skłonności homoseksualnych, związany z przekonaniem, że homoseksualizm „wymyślono” w Turcji i otwarcie utrzymywał młodego Kozaka jako swojego faworyta, któremu ostatecznie kupił tytuł szlachecki od króla. Współcześnie pojawiają się interpretacje, że rozliczne związki z kobietami i mężczyznami (innym kochankiem księcia miał być sekretarz Janusza Sanguszki, Karol Szydłoski) można rozpatrywać w kategoriach biseksualności.

Po roku 1783 był żonaty z Wilhelminą Albertyną, córką barona Fryderyka Wilhelma von Seydlitz, generała pruskiego, rozwiedzioną uprzednio z Fryderykiem Ewaldem von Masow. Rozszedł się z nią przed czerwcem 1785, gdyż wtedy Wilhelmina wyszła za mąż za Wojciecha Mączyńskiego. W 1785 kierował przez pewien czas teatrem dworskim Stanisława Augusta. Wkrótce ograniczył swoją działalność teatralną, poprzestając na organizowaniu koncertów i zabaw. W końcu sprzedał dużą część swoich dóbr i w 1789 wyjechał do Frankfurtu nad Menem, gdzie zbliżył się do sekty Jakuba Franka, w którego pogrzebie w 1791 uczestniczył. Po raz ostatni się wtedy ożenił – z frankistką Teklą Łabęcką (zmarłą w Warszawie w r. 1830).