Bernard Potocki herbu Szeliga (zm. 1519), dworzanin królewski, starosta nieszawski.

Pochodził z Popław w powiecie opoczyńskim w parafii Sławno. Nazwisko wziął od leżącej w pobliżu wsi Potok, której był dziedzicem. Jego bratem był Leonard zwany Popławskim. W 1497 r. uczestniczył w wyprawie mołdawskiej Jana Olbrachta; w jej trakcie przyznał mu król dobra w powiatach sieradzkim, radomskim i gostyńskim - odjęte szlachcie uchylającej się od udziału w wyprawie. W 1498 r. wszedł w skład dworzan królewicza Zygmunta (z prawem do 5 koni) i przebywał z nim w Budzie i Głogowie. Po objęciu przez Zygmunta tronu kontynuował swą karierę na dworze. W 1511 roku otrzymał od króla zgodę na wykupienie wójtostwa w Brześciu. W 1512 roku uczestniczył jako rotmistrz jazdy w wyprawie przeciw Tatarom. Uczestniczył w bitwie z Tatarami pod Wiśniowcem w 1512 roku, gdzie odznaczył się męstwem; gdy pod silnym natarciem doszło do załamania się prawego skrzydła dowodzonego przez hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego;