Europejska konwencja o ochronie dziedzictwa archeologicznego, popularnie zwana konwencją maltańskąEuropean Convention on the Protection of the Archaeological Heritage, fr. Convention européenne pour la protection du patrimoine archéologique – konwencja otwarta do podpisu pod auspicjami Rady Europy w Valletcie na Malcie 16 stycznia 1992Dz.U. 1996 nr 120 poz. 564. Konwencja weszła w życie 25 maja 1995, po uzyskaniu ratyfikacji przez cztery państwa. Obecnie stronami Konwencji jest 45 państwLista aktualnych państw-stron Konwencji .
Tekst Konwencji opracowany został na podstawie wcześniejszego dokumentu – Karty Ochrony i Zarządzania Dziedzictwem Archeologicznym (zwanej Kartą Lozańską)Charter for the Protection and Management of the Archaeological Heritage 1990. Przekład : Vademecum Konserwatora Zabytków Warszawa 2015, s. 95 - 98., przyjętej w roku 1990 przez Międzynarodową Radę do spraw Zabytków i Miejsc Zabytkowych (ICOMOS) na konferencji w Lozannie w Szwajcarii.
Konwencja zastąpiła wcześniejszą Europejską Konwencję o ochronie dziedzictwa archeologicznego, podpisaną w Londynie 6 maja 1969European Convention on the protection of the archaeological heritage.