Rezydencja nie została zniszczona w czasie II wojny światowej. W roku 1945 została znacjonalizowana i przydzielona miejscowemu PGR, który zaadaptował ją na mieszkania i magazyny. Po serii dewastacji i pożarów (1946, 1954) popadł w ruinę. W 1958 przeprowadzono remont dachu budynku bramnego oraz skrzydła zachodniego i północnego. Wschodnia część klasztoru była użytkowana do 1991 jako mieszkania. Na początku lat 90. XX w. zamek został zakupiony przez prywatnego właściciela z Warszawy i przez krótki okres poddawany zabiegom konserwatorskim, jednak właściciel nie dokończył remontu zabudowań. W 2022 obiekt przejęła gmina.
Przypisy
Kategoria:Dawne klasztory i kościoły jezuickie w Polsce Kategoria:Ruiny zamków w Polsce Kategoria:Zamki w województwie lubuskim Kategoria:Śląskie zamki w Polsce Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie w województwie lubuskim Zamek Zamek Kategoria:Historia Otynia