W lipcu 1975 papież Paweł VI powierzył mu kierowanie Kongregacją Spraw Kanonizacyjnych (proprefekt); 24 maja 1976 mianowany kardynałem, z tytułem diakona S. Maria in Portico, następnego dnia podniesiony do rangi prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Uczestniczył w sesji Światowego Synodu Biskupów w 1977, w zgromadzeniach plenarnych Kolegium Kardynalskiego, a także w obu konklawe w 1978.
W czerwcu 1980 złożył rezygnację z kierowania Kongregacją, w lipcu 1983 jako 80-latek utracił także prawo udziału w konklawe. W czerwcu 1987 został podniesiony do godności kardynała prezbitera, z zachowaniem tytułu S. Maria in Portico pro hac vice.
Od śmierci biskupa Jose Rosenhammera w 2003 był najstarszym żyjącym biskupem Kościoła katolickiego na świecie; w lipcu 2003 jako jeden z nielicznych kardynałów w historii ukończył 100 lat. Zmarł w wieku 101 lat.
Jest najstarszym kardynałem Kościoła katolickiego od 1750, po nim jest Loris Capovilla, który żył 100,6 lat.
Przypisy
Kategoria:Włoscy kardynałowie XXI wieku Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Włoscy stulatkowie Kategoria:Watykańscy dyplomaci Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Kardynałowie z nominacji Pawła VI Kategoria:Nuncjusze apostolscy w Niemczech Kategoria:Ludzie urodzeni w L’Aquila Kategoria:Włoscy kardynałowie XX wieku