Winiary – północno-wschodnia dzielnica Warki, na wyjeździe w kierunku Starej Warki. Włączone do Warki 1 października 1930. Usamodzielniły się ponownie 20 października 1933 tworząc gromadę Winiary w gminie Nowa WieśWarszawski Dziennik Wojewódzki : dla obszaru Województwa Warszawskiego. 1933, nr 14, poz. 136. Włączone do Warki ponownie 1 stycznia 1948Warszawski Dziennik Wojewódzki na Obszar Województwa Warszawskiego. R. 14, nr 23, poz. 155.

Z okresu neolitu (4 500 – 1800 lat p.n.e.) odkryto osadę na terenie Winiar – znaleziono topór z rogu jelenia. Następny okres to epoka brązu – około 1800 – 700 lat p.n.e. – na Winiarach znaleziono cmentarzysko z okresu (kultury łużyckiej).

Najwcześniejsza wzmianka o tej wsi jest z okazji kiedy to Konrad II (w 1297r), wymieniany jako dobroczyńca klasztoru dominikanów w Starej Warce, nadaje im niezbyt świetne uposażenie – m.in. jezioro na Winiarach (wsi między Starą a Nową Warką).

Winiary są wymieniane w 1302 roku jako wieś służebna – nazwa od uprawy winnej latorośli. Prawdopodobnie mieszkańcy uprawiali tę roślinę na potrzeby liturgii dla sprowadzonych do Starej Warki dominikanów.

W roku 1476 właścicielem Winiar był Miszka, cześnik czerski, a w roku 1479 Mikołaj Myszka – podskarbi czerski.