Przypuszczalne pochodzenie nazwy: „Berg des Heils” – „góra święta”, przy czym „święto” może wywodzić się od pogańskiego świętego dnia, który świętowano w pobliżu Pilnika na „Krzyżowej Górze” „Ellsbergas” – z pruskiego „Alle” (Łyna) i pruskiej wersji niemieckiego słowa „Burg”, razem: „zamek na Łyną”
Później Lidzbark zaczął być nazywany Warmińskim, dla odróżnienia od Lidzbarka Welskiego.
Niemiecki:
Historia
thumb|Mapa historyczna Warmii mały|Panorama Lidzbarka XIV w. mały|Litografia przedstawiająca Zamek Biskupów Warmińskich w Lidzbarku Warmińskim z nieistniejącym już pałacem biskupa Wydżgi (1667-1673), rozebranym w 1840 r. mały|250px|Średniowieczny ratusz, zniszczony w 1865 r., Eduard Gaertner (1845 r.) Staropruska osada leżąca na pograniczu ziem Warmów i Bartów – Lecbarg – już w 1240 r. została podbita przez Krzyżaków. W tym roku pojawiła się pierwsza wzmianka o Lidzbarku. Rok później istniał tu już drewniany zamek krzyżacki. Już w 1242 r. wybuchło powstanie (1242–1249) uciemiężonych Prusów przeciwko krzyżackiemu najeźdźcy. Lecbarg został odbity z rąk zakonników i doszczętnie zniszczony. W następnym roku gród odzyskali Krzyżacy. Zamek przekazany został w 1251 r. pierwszemu biskupowi diecezji warmińskiej Anzelmowi.