Wspólnie z Paulą Modersohn-Becker i Marie Bock miały ok. 1900 wystawę w Kunsthalle w Bremie.
W Worpswede w 1900 poznała swojego przyszłego męża, Rainera Marię Rilkego, którego poślubiła 28 kwietnia 1901. Po ślubie zamieszkali w Westerwerde, miejscowości sąsiadującej z Worpswerde, gdzie Rilke kupił dom, którego wnętrze zaaranżował jego przyjaciel Heinrich Vogeler. W grudniu tego samego roku urodziła się im córka Ruth Rilke, późniejsza pisarka (Ruth Sieber-Rilke 1901–1972).
W tym czasie Westhoff stworzyła między innymi popiersie portretowe męża Rainera Marii Rilkego (1901), rok później popiersie Heinricha Vogelera (1902), a jedenaście lat później popiersie w brązie pisarki Ricardy Huch (1912).
Latem 1902 Rilke zrezygnował z mieszkania i przeniósł się do Paryża, aby napisać monografię o Auguste Rodinie. Clara Westhoff oddała córkę swoim rodzicom i dołączyła do Rilkego. Zimę 1903 spędzili w Rzymie w Villa Strohl-Fern. Rilke mieszkał w „Studio al Ponte”, które pozostawił mu malarz Otto Sohn-Rethel, przyjaciel malarzy z kolonii artystycznej Worpswede. Clara zamieszkała we własnym studio nieopodal. Przerwała jednak swój pobyt, aby wrócić do córki. Niedługo potem małżeństwo rozpadło się, ponieważ Rilke najwyraźniej nie był stworzony do życia rodzinnego klasy średniej.