mały|Bieg Dunajca od połączenia się Białego i Czarnego Dunajca w Nowym Targu do ujścia do Wisły
Dunajec () – rzeka w południowej Polsce, prawy dopływ Wisły (rzeka II rzędu). Powstaje z połączenia wód Czarnego Dunajca i Białego Dunajca w Nowym Targu; za początkowy odcinek uważa się Czarny Dunajec (w najwyższym biegu Wyżni Chochołowski Potok). Długość 247 km (łącznie z Czarnym Dunajcem), z czego 17 km liczy odcinek graniczny między Sromowcami Wyżnymi a Szczawnicą. Powierzchnia dorzecza wynosi 6804 km², z tego w Polsce 4854,1 km², na Słowacji 1949,9 km² (z czego 1594,1 km² przypada na dorzecze Popradu, a 355,8 km² – na zlewnię samego Dunajca na wspomnianym odcinku granicznym).
Powstaje w Tatrach z połączenia Czarnego i Białego Dunajca (...); łączą się pod N. Targiem; płynie po Nowy Targ z południa ku północy, stąd do Sącza na wschód, dalej kręto na północ do ujścia. Długość biegu jego zajmuje 34 mil – pisał o rzece Wincenty Pol w wydrukowanym w połowie XIX w. dziele pt. „Rzut oka na północne stoki Karpat”, tak charakteryzując dalej Dunajec: Dolina jego dzika, górska z razu, około Sącza széroko rozłożona, kamieńcem zasuta, ztąd do Wojnicza ciągnie się głębokim wyłomem i przerywa grzbiet Beskidu;