thumb|240px|Grób Ehrenbergów na cmentarzu Rakowickim Gustaw Ehrenberg (ur. 14 lutego 1818 w Warszawie, zm. 28 września 1895 w Krakowie) – poeta i działacz tajnego Stowarzyszenia Ludu Polskiego, autor hymnu ruchu ludowego, Gdy naród do boju wystąpił z orężem.
Życiorys Był synem cara Aleksandra I i Heleny z Dzierżanowskich Rautenstrauchowej. Świadczy o tym zachowana korespondencja matki z carem i wieloletnie zapomogi, jakie dwór petersburski wysyłał na jego wychowanie i wykształcenie. Sam podawał się za syna Pawła Ehrenberga, piekarza warszawskiego, który chyba mu tylko nadał nazwisko, podając go do chrztu, i Weroniki z Dzierżanowskich. Wychowywał się w domu carskiego ministra barona von Mohrenheima.
W latach 1825–1830 Ehrenberg uczęszczał do Liceum Warszawskiego. Maturę zdał prywatnie w roku 1832, po zamknięciu liceum przez władze rosyjskie. Działalność konspiracyjną rozpoczął w 1833. W 1836 został członkiem Stowarzyszenia Ludu Polskiego. Prowadził agitację wśród ludu oraz tajne wykłady. Aresztowany po raz pierwszy w 1837. Był więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Za działalność konspiracyjną w 1838 roku skazano go w imieniu cara Mikołaja I na śmierć. Ułaskawiony w ostatniej chwili, został zesłany na Syberię, gdzie przebywał do 1859 roku.