Karol Kazimierz Sienkiewicz, ps. i krypt.: Exilé de Pologne; K.; K. S.; Karol z Kalinówki; S.; YY (ur. 20 stycznia 1793 w Kalinówce, zm. 7 lutego 1860 w Paryżu) – polski poeta, tłumacz, historyk, wydawca, publicysta, działacz społeczno-polityczny i współtwórca Biblioteki Polskiej w Paryżu.
Życiorys Urodził się na Ukrainie jako syn Antoniego herbu Sieniuta, komornika taraszczańskiego, i Józefy z Taniszewskich. Kształcił się początkowo u księży bazylianów w Humaniu, a następnie w Winnicy (szkoła podwydziałowa) oraz Krzemieńcu (Liceum Wołyńskie) w latach 1810–1812. W tym okresie był prezesem Towarzystwa Młodzianów Gimnazjum Wołyńskiego Kształcących się w Porządnym Mówieniu i Pisaniu. Po stosunkowo krótkiej praktyce u rejenta Chodykiewicza (Kijów), powrócił do Krzemieńca. Tam, przez 3 lata (1813–1816) pełnił funkcję sekretarza osobistego Filipa Platera (ówczesny wizytator szkół guberni wołyńskiej, podolskiej i kijowskiej). Uczestniczył w zebraniach literackich (organizowanych u Platera), należał do Klubu Piśmienniczego wraz z Tymonem Zaborowskim i Teodozym Sierocińskim. W tym okresie (1816) dostał się pod opiekę księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, który wysłał go na studia zagraniczne. Wówczas to (1817–1818) przebywał w towarzystwie synów Zamoyskiego kolejno w Szwajcarii, Włoszech i Niemczech.