Był wielbicielem psów, sam miał dwa, Bellę i Warnera, wspominał także o otwarciu schroniska i według Jonathana Franzena miał upodobanie do tych, które były maltretowane i nie miały większych szans na znalezienie właściciela, który byłby dla nich wystarczająco cierpliwy.
Śmierć Wallace popełnił samobójstwo 12 września 2008 roku, co potwierdził raport z autopsji z 27 października 2008.
W wywiadzie udzielonym gazecie The New York Times ojciec pisarza mówił, iż cierpiał on na depresję od ponad 20 lat, a leki pozwalały mu na pracę twórczą. Po tym, jak stwierdzono u niego ostre efekty uboczne, Wallace podjął próbę odstawienia głównego leku przeciwdepresyjnego Nardilu. Za radą lekarza autor przestał go przyjmować w czerwcu 2007 i depresja wróciła. Próbował różnych innych form leczenia, wliczając w to terapię elektrowstrząsami. Zaczął także ponownie zażywać Nardil, ale jak sam stwierdził medykament stracił swoją efektywność. Na kilka miesięcy przed śmiercią stany depresyjne zaostrzyły się.