Jego powieści często łączą różne tryby i głosy literackie oraz zawierają elementy żargonu i słownictwa (czasami też neologizmów) z szerokich obszarów i dziedzin. W jego literaturze dużą rolę grają wykreowane przez autora skróty i akronimy, długie zdania oraz godne uwagi zastosowania przypisów – często niemal tak obszernych jak sam tekst. Przypisami końcowymi posługiwał się w Niewyczerpanym żarcie, także w opowiadaniu Oktet, jak i w większej części literatury faktu po 1996. W talk-show Charlie Rose w 1997 roku Wallace utrzymywał, iż używał przypisów do przerywania linearności narracji, aby odzwierciedlić jego percepcję rzeczywistości bez zakłócania całej struktury. Sugerował, iż mógłby on także zamiast tego zmieszać je z resztą zdań, ale nikt by wtedy nie chciał tego czytaćCharlie Rose – Jennifer Harbury & Robert Torricelli / David Foster Wallace..
Literatura faktu Wallace relacjonował kampanię prezydencką senatora Johna McCaina z 2000 roku i ataki z 11 września dla „Rolling Stone”, a dla „Harper’s Magazine” uwieczniał podróże statkami wycieczkowymi (patrz: humorystyczny tytuł jego eseju) oraz opisywał targi stanowe i tornada.