Klaudiusz Neron Juliusz Cezar łac. Claudius Nero Iulius Caesar Germanicus (ur. 6, zm. 30) – blisko spokrewniony z cesarzami z dynastii julijsko-klaudyjskiej, syn Germanika i Agrypiny Starszej . Jego młodszym bratem był późniejszy cesarz Kaligula.
26 maja 17 n.e. wraz z rodzeństwem brał udział w triumfie swojego ojca, Germanika, za zwycięstwa nad Cheruskami i Chattami . Po odjeździe Germanika i Agrypiny na Wschód pozostał w Rzymie. W 20 n.e. wyjechał na spotkanie matki, wracającej do Rzymu z prochami Germanika, do Tarracyny. W tym też roku przywdział togę męską (toga virilis). Na wniosek Tyberiusza senat zezwolił Neronowi ubiegać się o kwesturę na pięć lat przed uzyskaniem przewidywanego prawem wieku. Otrzymał też godność arcykapłana . Dzień pierwszego wystąpienia w życiu politycznym Nerona i jego młodszego brata, Druzusa, cesarz Tyberiusz uczcił darem pieniężnym dla ludu.